Op deze website deel ik al een tijdje mijn mijmerijen, inzichten en perspectieven over het moderne Germaanse Heidendom. Daarin hoop ik dat ik enige duiding heb kunnen verschaffen aan jou, mijn beste lezer, over hoe er naar het Heidendom gekeken kan worden. Ook hoop ik dat het aan het denken heeft gezet over het spirituele erfgoed van de Nederlandse cultuur.

In dit blog wens ik open te reflecteren over belangrijke elementen die het Heidendom mij heeft geleerd. Want afgelopen midwinter was het namelijk exact 2 jaar geleden dat ik op het Germaanse pad ben gegaan. Twee jaar aan gebeden, meditaties, ervaringen en gesprekken met andere Heidenen hebben mij veranderd. Veranderd in relatie tot mijzelf, mijn afkomst, de wereld om mij heen en het Goddelijke wat in alles verscholen ligt.

Mijn hoop is dat jij, beste lezer, een goede indruk krijgt over wat Heidendom met een mens kan doen.

Met dat alles uitgelegd wil dan nu graag de materie in duiken!

De Leer van de Eeuwige Verbondenheid

Als er één belangrijk facet vanuit het moderne Heidendom is wat ik de afgelopen tijd heb mogen ervaren en over heb mogen nadenken, dan is dat iets wat ik graag benoem als de Leer van Eeuwige Verbondenheid. Dit is geen leer wat staat vastgezet in heilige boeken of eeuwenoude liederen, maar beter gezien kan worden als een eeuwige natuurlijke realiteit wat zich tot uiting brengt in alle andere facetten van het leven.

De Leer van Eeuwige Verbondenheid veronderstelt de eeuwige innige verbondenheid van alles met elkaar. Het belichaamd op intuïtieve wijze dat alles met elkaar, dan wel direct of indirect, met elkaar in verbinding staat. Wat ook doet veronderstellen dat onze daden, of gebrek aan daden, zullen blijven doorwerken in deze Eeuwige Verbondenheid en met alles wat daarin tot verbinding staat.

Op symbolische wijze leken mijn Germaanse voorouders zich hier al innig van bewust te zijn. Dit komt vooral tot uiting in het concept van het Web van Wyrd, of het Web van het Worden. Waarin het Web van gebeurtenissen, personen, dingen en keuzes altijd met elkaar in verbinding staat en dat dit Web kan worden beïnvloed door de keuzes die wij als mensen wel of niet maken.

Nog een symbool wat die Eeuwige Verbondenheid goed heeft laten zien is de wereldboom, ook wel Yggdrasil genoemd in de Noord-Germaanse mythologie. Yggdrasil is geen fysieke boom natuurlijk, maar wordt vaak begrepen als datgene wat alles bij elkaar houdt. Op natuur-symbolische wijze wordt het als een boom afgebeeld omdat een boom vergelijkbare zaken meemaakt zoals de volledige wereld om ons heen ook meemaakt.

Het groeit, het bloeit, het werpt vruchten af en sterft weer. Dan groeit het weer, bloeit het weer, werpt weer vruchten af en sterft het weer. Eindeloos als een soort seizoenscyclus. Hierin zijn wij allemaal gebonden, van Goden tot mensen en van dieren tot planten. Alles is daarin met elkaar verbonden.

Ook dat is de Leer van de Eeuwige Verbondenheid.

Wat het moderne Heidendom mij geleerd heeft is dat deze Eeuwige Verbondenheid een absolute waarheid is. Het is aan ons mensenkinderen om die waarheid te ontdekken, te begrijpen in symboliek en er verstandig mee om te gaan. Hoe dat zich precies tot uiting komt kan over worden gesproken, maar het is mijn mening dat de Eeuwige Verbondenheid een waarheid op zichzelf is.

Dat is één belangrijke les die ik geleerd heb vanuit het moderne Germaanse Heidendom.

Hier beneden deel ik graag een Zweedse runensteen die gevonden is in het plaatsje Ockelbo. Te midden van deze steen vind je een prachtige illustratie van Yggdrasil, die alle zaken des levens op natuurlijke wijze samenbindt:

Bron: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Gs_19,_Ockelbo.jpg

De Oorsprong van de Nederlandse cultuur

Het volgende punt kan wat controversieel zijn, daarom vraag ik je het hele stuk door te lezen en er daarna ook zelf over na te denken. Dit belichaamt mijn eigen mening over zaken.

Één van de belangrijkste redenen dat ik mij ben gaan interesseren voor het moderne Germaanse Heidendom heeft te maken met mijn zoektocht naar de oorsprong van de Nederlandse cultuur. Een lange tijd geleden las ik eens van iemand die schreef, in het Nederlands nota bene, dat “de Nederlandse cultuur niet bestaat”. Die opvatting stuitte mij enorm tegen het zere been, en ik wist eigenlijk niet zo goed waarom dat was.

Voor mijn gevoel was het overduidelijk dat de Nederlandse cultuur zeer zeker wel bestaat. Anders zouden mensen van buiten Nederland geen moeite hoeven doen om te integreren, zouden wij Nederlanders geen moeite hoeven doen om ons aan te passen aan andere culturen wanneer wij op reis gaan of als wij migreren buiten Nederland en zouden wij helemaal niet onze eigen taal hebben ontwikkeld in de loop der jaren.

Die taal is belangrijker dan wat velen beamen voor onze cultuur, daarover later meer.

Zodoende ben ik de geschiedenis ingedoken. Daarin heb ik mijzelf de intieme vraag gesteld: “Wie ben ik, en wat betekent het om Nederlander te zijn?”. Dat is een identitaire vraag, en eentje die ik destijds belangrijk vond om te stellen en erover te leren. Dat is nog steeds het geval.

Het antwoord is echter complexer dan dat ik had verwacht. De waarheid die zich achter die vraag verschuild, bevat namelijk meerdere antwoorden die tegelijkertijd waar zijn en soms boven op elkaar zijn gelegd. Onze cultuur lijkt daarin meerdere wortels te bevatten die niet allemaal Germaans zijn. 

Een krachtig voorbeeld van een niet-Germaanse wortel van onze cultuur is het Christendom. Deze Israelische wereldreligie heeft meerdere fundamentele lagen in onze cultuur neergelegd en gezien diens invloed jonger is dan oudere invloeden werkt deze invloed nog sterk door in onze huidige Nederlandse cultuur.

Ook al kenmerken de meeste Nederlanders zich niet meer als Christen.

Maar Christendom is niet de enige wortel van onze cultuur, en zeer zeker niet de oudste. Naar mijn persoonlijke opvatting is onze taal, en diens voorloper, indicatief voor een oudere onderlaag die het onderspit is gaan delven ten opzichte van de jongere lagen. Deze “oer-laag” als het ware, is Germaans.

Waar onze taal weg komt

Bron: https://commons.wikimedia.org/wiki/File:Germanic_Groups_ca._0CE.jpg

In het beeld hierboven zie je een vakkundig getekende afbeelding van de Germaanse diaspora zoals deze vanuit ongeveer 750 BCE tot en met 1 CE zou hebben verspreid. In deze eeuwen heeft zich vermoedelijk enige mate van klimaatverandering afgespeeld waardoor het in Noord-Europa steeds kouder werd. Zodoende moest een deel van de bevolking van Zuid-Scandinavië en Noord-Duitsland vertrekken richting vruchtbaardere grond.

Daarin hebben ze zich in de loop der eeuwen verspreid over de Noord-Europese laagvlakte. Op termijn kwamen ze op de westervleugel van die laagvlakte terecht en arriveerden ze op de kustlijnen van het gebied wat wij nu Nederland en België zijn gaan noemen. Het is mij niet helemaal duidelijk wat ze daar aantroffen voor land, of dat ze de gebieden moesten veroveren of dat ze deze gebieden afgelegen aantroffen.

Maar wat mij wel duidelijk is, en wat moderne historici ook beamen, is dat de mensen die toen aankwamen een eigen Indo-Europese taal spraken. Die taal noemen we Proto-Germaans, ofwel Oer-Germaans. Ondanks deze verwant is aan Keltische, Slavische en Romaanse talen, is Germaans een eigen Indo-Europese taalfamilie die vanuit dit Oer-Germaans is ontstaan.

Vanuit deze Germaanse migratie zijn een aantal stammen ontstaan die je wellicht nog kent van jouw geschiedenislessen. Stammen zoals de Bataven, Friezen en Cananefaten zijn ons hier wel bekend. Vermoedelijk bestonden er ook stammen met de namen Tuianti & Thrihanti.

De plaatsnamen zoals de Betuwe, Friesland, Twente en Drenthe zijn innig met deze stammen namen verbonden. Kijk maar eens even of je deze gebiedsnamen kan koppelen met de stammen namen hierboven – als je Nederlands spreekt, dan hoeft het niet moeilijk te zijn.

Niet alleen gebiedsnamen, maar ook sommige plaatsnamen hebben een Germaanse oorsprong.

Plaatsen zoals Woensel, Woensdrecht en de Woensberg zijn innig verbonden met de Here van Walhalla. Het bosgebied zoals Donderslag in België heeft vermoedelijk een verbinding met de Dondergod, alsmede het stadje Tongeren zouden vanuit een Germaanse stam naam zijn ontstaan genaamd de Tungri.

En wat dacht je van de dagen van de week? Die zijn bijna allemaal verbonden met onze Germaanse Goden. Ik zet ze hier even voor je op een rijtje, alsmede met wat informatie over wie ze zijn:

Weekdag	Betekenis	Extra informatie
Zondag	Dag van de Zon	De zon was, is en blijft natuurlijk van groot belang voor onze voedsel voorziening. Vermoedelijk hadden onze voorouders dan ook een zonnecultus om dat belang niet te vergeten.
Maandag	Dag van de Maan	Ook de maan heeft een dag gekregen in de week. Deze verzorgt soms licht in de nacht en onze getijden.
Dinsdag	Dag van Thingsaz	God van Rechtvaardigheid, Moed, Eer en de overwinning. Thingzas was een bijnaam voor de Godheid Tiwaz en regeerde over de Germaanse volksvergadering genaamd “Gething” – dat zit nog in ons woord voor ‘Geding’.
Woensdag	Dag van Wodan	Vernoemd naar de Here van Walhalla en Godheid van zoekers, schrijvers, krijgers en koningen. Terecht dat hij een centrale plaats inneemt in de weekdagen.
Donderdag	Dag van Donar	De beschermer der mensen, aanmoediger van kracht en Godheid van vruchtbaarheid staat niet zonder meer prominent in onze weekdagen.
Vrijdag	Dag van Fria	Verzorger van moeders en jonge kinderen, spinner van het lot en wolken en Godin van het dodenrijk mag uiteraard niet ontbreken in onze week.
Zaterdag	Dag van Saturnus	Godennaam geleend van de Romeinen, zoals onze voorouders zo veel gebruiken van ze hebben overgenomen.

Hieruit kunnen we opmaken dat namen van plaatsen, namen van gebieden en namen van dagen zijn afgeleid vanuit een Germaanse oorsprong. Al deze drie facetten hebben één ding met elkaar gemeen: Het zijn taalkundige zaken.

Zoals ik al eerder schreef is Nederlands een West-Germaanse taal en valt dan ook in die taalfamilie. Vanuit taalkundige vergelijkingen en archeologische opgravingen, zoals de runenvondsten die we hier gedaan hebben, kunnen we gemakkelijk opmaken dat onze taal een Germaanse oorsprong heeft.

Belang van taal voor een cultuur

Als laatste onderdeel van dit stuk zou ik willen beamen hoe belangrijk taal is voor een cultuur.

Cultuur is een lastig te definiëren concept en is vaak complexer en meer fluïde dan hoe we het vaak zien. Maar ik durf hier te beamen dat taal fundamenteel is aan cultuur, gezien cultuur immer wordt geleerd aan kinderen door middel van taal, beleefd door mensen met taal en die deze cultuur met taal blijven veranderen en door ontwikkelen.

Taal is als het water waarop alle andere onderdelen van cultuur kunnen blijven drijven. Het zorgt voor de klank, de vorm, de stijl, de kleur en het gevoel dat deze cultuur bij een mens achterlaat. Het is als een vorm van magie die verandering binnen in de mens kan brengen en buiten in de wereld kan maken.

Met die kennis in het hoofd kunnen we stellen dat de Nederlandse cultuur wordt gedragen door de Nederlandse taal.
Geen Nederlands, geen Nederland – en ook geen Vlaanderen.

Gezien we hierboven gezien hebben dat de Nederlandse taal een Germaanse oorsprong heeft en taal van fundamenteel belang is voor cultuur, durf ik te stellen dat de Nederlandse cultuur een Germaanse oorsprong heeft. Net zoals de Belgische, Duitse, Deense, Zweedse, Noorse, IJslandse en Engelse culturen dat ook hebben.

Ondanks dat er vele lagen van niet-Germaanse oorsprong bovenop deze “oer-laag” gelegd zijn en zodoende ook onderdeel zijn geworden van de moderne Nederlandse cultuur, durf ik te stellen dat al die lagen gedragen worden door deze oude taallaag en zodoende kan deze eerste laag niet worden losgekoppeld van onze moderne Nederlandse cultuur.

Daarom geloof ik dat de Nederlandse cultuur van Germaanse oorsprong is.

Dat is ook wat het moderne Germaanse Heidenom mij geleerd heeft.

Leren voelen en vertrouwen

Omdat het moderne Germaanse Heidendom een religieuze beweging is die zich leent op de persoonlijke spirituele ervaring, heb ik tijdens mijn reis door het Heidendom moeten leren vertrouwen op mijn gevoel.

Daarin kan ik beamen dat dit eigenlijk nog niet zo heel eenvoudig was. Omwille van verschillende factoren durfde ik veel van mijn gevoel niet volledig te vertrouwen. Één onderdeel van die blokkade waren mijn jarenlange atheïstische overtuigingen.

Vanuit een atheïstisch perspectief wordt aan geen enkele vorm van spiritualiteit erkenning gegeven. Het wordt vaak afgedaan als een vorm van bijgeloof – wat een negatieve lading met zich meebrengt.

Gelovigen, in welke vorm dan ook, worden daarin vaak gezien als minder intelligente mensen die denkvormen hebben die dan niet zouden passen in de moderne tijd. Eerlijke transformerende spirituele ervaringen werden dan afgedaan als illusies of hallucinaties van een brein dat op zoek is om betekenis te vormen in een inherente betekenisloze wereld.

Enige mate van interpretaties van deze ervaringen werden dan simpelweg naast zich neergelegd. Er werd gewoon niet geloofd in het bestaan van Goden, Godinnen, Geesten en andere spirituele eenheden.

En ook ik geloofde het allemaal niet!

Alle religie was gemaakt door mensen denken en al het mensen denken was gemaakt door religie, of zo dacht ik ooit.

Naarmate ik wat ouder werd begon ik echter wel te merken dat atheïsme voor mij niet zo goed was. Ik merkte dat ik iets miste in mijn leven en dat ik mijn leven graag wenste te binden aan iets wat langer doorgaat dan ikzelf ga.

Wat ik ook begon te leren is dat religieuzen lang niet altijd hun mythologieën zo letterlijk namen als dat ik eerst dacht. Er waren symbolische, historische, sociologische en zelfs psychologische interpretaties van religieuze mythen mogelijk en valide.

Nou dat vond ik stiekem wel interessant, ook al geloofde ik nog niet in Goden. Wel keek ik anders naar religies en geloofsopvattingen. Zodoende werd het eerste deurtje wel geopend.

Tijdens mijn reis door de geschiedenis die ik eerder vermeldde kwam ik dan toch in aanraking met het Germaanse Heidendom van de moderne tijd. Men sprak erover als een religieuze beweging zonder orthodoxie maar met een orthopraxie.

Dat betekent dat er focus gelegd wordt op spirituele praktijken die werken en blijven werken in plaats van geschriften of overtuigingen die als absolute waarheid worden gezien.

Deze niet-dogmatische houding tegenover religie sprak mij zeer aan. Als iemand die op zoek was naar de wortels van zijn cultuur sprak het Germaanse mij ook aan. Het enige wat ik moest leren is wat de praktijken zijn die voor mij werken.

Gevoel is daarin van hoogst belang. Want wanneer je voor je altaar staat, of wanneer je in het bos staat te offeren, of wanneer je op andere wijze Heidens bezig bent dan is het je gevoel dat je je mag laten leiden door de rituele handelingen heen.

Dat leert een mens ook meer te vertrouwen op gevoel. Je voelt de aanwezigheid van een Godheid, van een landgeest of zelfs een voorouder. Je voelt dat dit er is zonder dat je het kan zien, horen, ruiken of proeven. Ergens merk je dat er meer is dan je vijf zintuigen kunnen aangeven.

Die realiteit erkennen veranderde mij van atheïst naar polytheïst.

Dus hoe meer je bezig blijft met je praktijk, des te beter je dan je geestelijke gevoeligheid zal trainen. De positieve effecten op de menselijke geest en lichaam van die training, simpelweg door te bidden en offeren, zijn van belang. Je staat meer in je lijf en je voelt beter wat er gaande is.

En wellicht is dat wel iets wat we in deze digitale wereld steeds meer nodig hebben. Mensen die beter in hun lijf zitten, die meer in hun gevoel staan en zich niet zo laten leiden door de trends van de dag.

Ook dat is iets wat het Germaanse Heidendom mij geleerd heeft.

Tot slot

Het erkennen van de Eeuwige Verbondenheid, het ontdekken van de Germaanse oorsprong van de Nederlandse cultuur en het vertrouwen op het eigen gevoel zijn drie grote lessen die het moderne Germaanse Heidendom mij de afgelopen twee jaar geleerd heeft.

Het zal mij benieuwen wat de komende jaren zullen brengen. Wat er ook zal gebeuren, het is mijn mens om deze website tijdig bij te houden. Dus hopelijk blijven jullie terugkomen om te blijven lezen!

Voor nu wens ik jullie het allerbeste toe voor het komende jaar!

Moge de Goden ons inspireren, moge onze voorouders ons de weg wijzen, moge onze nakomelingen ons goed beoordelen en moge de Geesten van het land ons welgezind zijn.

In komend jaar en daar voorbij!